Decybel (dB) – jednostka miary poziomu natężenia dźwięku.

Decybel (dB) to jednostka miary stosowana do określenia poziomu natężenia dźwięku oraz innych wielkości fizycznych, takich jak moc czy ciśnienie akustyczne. Jest to jednostka logarytmiczna, co oznacza, że zmiany w natężeniu dźwięku są wyrażane w skali logarytmicznej, co odzwierciedla sposób, w jaki ludzkie ucho postrzega różnice w głośności. W kontekście dźwięku, poziom natężenia dźwięku wyrażany w decybelach jest obliczany na podstawie stosunku danego natężenia dźwięku do ustalonego poziomu odniesienia, zazwyczaj 0 dB, co odpowiada próg słyszalności dla przeciętnego człowieka (około 20 µPa). Wzór na obliczenie poziomu dźwięku w decybelach to: L = 10 log10(I/I0), gdzie L to poziom dźwięku w dB, I to natężenie dźwięku, a I0 to natężenie odniesienia. W praktyce, zmiany o 10 dB odpowiadają dziesięciokrotnemu wzrostowi natężenia dźwięku, co oznacza, że dźwięk o poziomie 30 dB jest dziesięć razy cichszy niż dźwięk o poziomie 40 dB.